Schuldhulpverlening 2.0 gezien door de ogen van

                                        

van de hulpvrager,

De cliënt heeft financiële problemen waarvoor hulp wordt gezocht. Onzekerheid, onkunde en angst maken vaak dat de hulpvrager de regie bij de schuldhulp/ dienst verlener wil neerleggen. Als deze de bal direct weer terug legt kan cliënt het gevoel krijgen "niet geholpen te worden".

de schuldhulpverlener,

Met wat geluk is er een beleidsplan en was er -  door bijscholing - voldoende aandacht voor de nieuwe werkwijze. Moet ik me nu voortaan een schulddienstverlener noemen en hoe leg ik dat verschil uit. De cliënt wordt niet vrolijk van de aarzelingen.

de leidinggevende,

We mogen hopen dat het nieuwe beleid  intern goed is doorgesproken en dat de leidingevende dit met verve kan overbrengen op de  schulddienstverlener die vaker dan voorheen zal  aankloppen. Maar nieuw beleid heeft niet direct alle antwoorden.

de beleidsmaker,

Een beleidsplan in elkaar flansen kun je wel aan hem overlaten, Met wat knip en plakwerk ziet het er al gauw heel aardig uit. Als het op papier maar klopt. Zelf met cliënten praten vertroebelt de visie alleen maar. Een beleidsmaker moet afstand kunnen houden. En beleidsmakers die nog met een plan worstelen, op deze site staan heel veel voorbeelden.

de opleider,

Yes, een nieuwe methode! Daarin kunnen we mooi gaan scholen en bijscholen. Opleiders zijn vaak mensen uit het veld voor wie deze ontwikkelingen niet als een verrassing komen. Zij hebben nagedacht over hoe zou het anders kunnen. En gelukkig kan ik vaststellen dat ik  2.0 op zich een logische en constructieve stap vind. Maar de basis van elke opleiding ligt in de praktijk en er is nog vrijwel geen praktijkervaring met de activerende schulddienstverlening.

de wethouder

Zijn er zoveel niet kunners die geld gaan kosten? Kunnen we de criteria voor toelating tot de dienstverlening niet wat strenger maken, er is per slot van rekening geen extra geld voor.

de politiek

Schulddienstverlening is over het algemeen niet sexy genoeg voor een spoeddebat, maar het zal de gemoederen  van de kamerleden met schulddienstverlening in hun pakket voorlopig nog wel bezig houden. 

en wat doe ik ermee?

Gelukkig hoef ik geen cliënten te bedienen, schulddienstverleners aan te sturen of beleid aan te passen. Ik hoef ook nog niemand bij te scholen. Ik weet dat er na 2.0 een 2.1 komt. Er zijn beschikkingen, nieuwe partners, er zijn aanpassingen en er is jurisprudentie. Daarover hebben we dan met elkaar nagedacht en onze steentjes bijgedragen. Er zijn goedkopere mengvormen van budgetbeheer, budgetcoaching en beschermingsbewind bedacht en die worden ingezet. Tot die tijd ga ik broeden op 2.1 en over hoe dat over te brengen op hen die het uit moeten voeren.

Daarnaast  is er de inventarisatie van wat er aan opleidiingen is en hoe we elkaar kunnen versterken. Op termijn is www.schulddienstverlening.com  wellicht het adres voor opleidingen in:

  • SDV 2.1 schulddienstverlening / stabilisatie (procestap 1 t/m 7 SDV -ladder)
  • SDV 2.1 schulddienstverlening / schuldhulpverlening  (processtap 8)
  • SDV 2.1 budgetcoaching

 

En misschien heet dat dan weer allemaal anders.Voorlopig ga ik vooral luisteren.